Bembeke journaal.

Jaargang nummer 10.                                                                                                   editie nummer 2.

Dag allemaal,

 

De foto van de mooie vaas heeft tot nogal wat reacties geleid. Vooral de voorzitster van de klaverjasclub was erg gretig om er een nieuwe wisselprijs van te maken en ook de voorzitster van MiM had al snel een idee, alleen met de door haar voorgestelde permanente bewaarplaats (Weislag 18) hebben wij wel wat problemen.

 

Aan het begin van de nieuwe week maar weer eens een rondgang langs de naai- en breiafdelingen gemaakt. Het werk zowel van Aafke voor de breigroep als van Marianne voor de lesgroep in het naailokaal hebben duidelijk hun vruchten afgeworpen. Truien worden veel netter en veel beter op maat gemaakt en de dames in het naailokaal werken ook veel beter en netter. Marianne had voor de naaileerlingen foto’s meegegeven. Nou die werden met gejuich ontvangen en vonden gretig aftrek. Een schot in de roos.

 

Woensdag 16 maart togen we naar Blantyre (ongeveer 4 uur rijden) omdat we daar een aantal afspraken hadden.  Er was weinig verkeer op de weg dus na een voorspoedige rit waren we rond 11 uur op de plaats van bestemming. Omdat we wel weer eens iets anders wilden proberen, was ons oog gevallen op de Doogle Lodge, die er bij Tripadviser goed vanaf kwam, vooral bij de backpackers. Maar och 2 bejaarden tussen al die jeugd leek ons wel wat.

Het hobbelige zandpad achter een druk busstation langs beloofde niet veel goeds, maar bij aankomst zag het er perfect uit. Ze hadden alleen nog een kleine kamer met 2 bedden beschikbaar, maar ja wat wil je voor 25 euro, dus dat deden we. Geen spijt van gehad, bedden waren prima, goeie muskietennetten erbij,  de douche was super, het eten lekker en het bier koud. Meteen maar voor 3 nachten geboekt.

Rond 12 uur naar onze favoriete lunchplek. Een superduur hotel (kamers van 200 euro) op een AA+ locatie met gratis bewaakt parkeren, maar waar ze wel voor 10 euro een luxe lunch serveren en in een prachtige tuin wijn,bier en cappuccino allemaal voor 1,50 euro. Aan ons dus wel besteed.

 

Na de lunch naar onze eerste afspraak, een fabrikant van oerdegelijk schoolmeubilair.

Een rondgang gemaakt door de fabriek en uitgebreid gesproken over de diverse mogelijkheden en prijzen van meubilair voor het middelbaar onderwijs. Ze maken daar ook speciale fietsen voor gehandicapten en we hebben, samen met een attente jongedame,  een fiets naar wens samengesteld voor een jongen van het speciaal onderwijs. Ze wil hem zelfs gratis afleveren als ze op doorreis naar Lilongwe langs Bembeke komt. Helemaal super dus en missie geslaagd.

 

Donderdagmorgen na het ontbijt op naar onze tweede afspraak een vakopleiding voor leerlingen met leerproblemen en/of lichamelijke gebreken. We steunen daar al een dove jongen die timmerman wil worden. Vanuit de school voor speciaal onderwijs in Bembeke  lopen meer aanvragen voor deze school en het leek ons goed de school te bezoeken om eens poolshoogte te nemen en de mogelijkheden in kaart te brengen.

Het was in een woord “geweldig”. Mijn oude LTS-hart werd er warm van, je kon zelfs de geur herkennen  en Gered Gereedschap zou hier nog veel kunnen betekenen. Ook de naai- en breiafdeling was geweldig. Knap als je een blind meisje op een Passap breimachine leert breien en mooie truien leert maken.

Gemotiveerde docenten die enorm goed omgaan met de leerlingen die allemaal een eigen gebruiksaanwijzing hebben. Ze werken hier dan ook met individuele programma’s.

Met de enthousiaste adjunct meteen afgesproken voor de komst van nog een jongen, die in mei begint aan een schildersopleiding. Voor 300 euro kan iemand hier 6 maanden studeren, inclusief kost en inwoning.

 

De leerkracht van het speciaal onderwijs in Bembeke had voor ons een prima routebeschrijving gemaakt. Hij alleen vergeten erbij te vertellen dan de school halverwege Zomba ligt, ongeveer 30 kilometer buiten Blantyre en dat terwijl ons verteld was dat de school in een buitenwijk van Blantyre ligt. We hebben wel 10 keer gedacht dat we fout zaten en de neiging gehad om te keren, maar ja doorzetten en vaak stoppen om te vragen (lastig want niemand kan duidelijk de weg aangeven en wegwijzers zijn hier onbekend) . bracht ons uiteindelijk op de goede plek.

Al met al was het zeer de moeite waard.

 

Vrijdag gebruikt om wol te kopen, wat technische zaken die ze ergens anders niet hebben en een bedrijf bezocht dat inrichtingsmateriaal voor een natuurkundelokaal verkoopt. We kwamen daarbij per ongeluk terecht bij een soort hotelschool (voor ingewijden:  iets als Tasty van de Bossche Vakschool).  Het was er barbecue-dag wat wel aan ons besteed is, dus in een prachtige tuin hebben we er heerlijk geluncht. Wat te denken van een T-bone steak formaat Porterhouse voor 3 euro, een fles lekkere wijn voor 4 euro en ijs na voor 1 euro, daar zeggen we niet nee tegen. Dat was nog niet alles die dag, want het was ook nog eens 18 maart. Nou en… zul je zeggen, maar ja het is dan ook St. Patricks Day en als de hoteleigenaar toevallig een Ier is, wordt dat wel even anders.

Die avond was het besloten feest voor alle Ieren in Blantyre en omgeving, waarbij ook de Ierse ambassadeur aanwezig was. Alle hotelgasten waren daarbij ook uitgenodigd, dus vanaf half zeven ‘savonds gratis drinken en hapjes, een Ierse band en ook nog volksdansen, dus we vielen met onze neus in de boter en waren niet te lui om mee te doen dat begrijpen jullie wel.

Helaas was de witte wijn in de kast gezet, dus Ans ging noodgedwongen aan de cola tik. Niks mis mee natuurlijk, maar het bleek achteraf wel een hele stevige tik te zijn, dus geslapen als een roosje.

Zaterdag terug naar huis en op aandringen van de zusters op zondag toch maar weer een keer naar de kerk, het was immers palmzondag. Nou dat hebben we geweten. Omdat de kerk in Bembeke de enige officiële Kathedraal  is, kwam de Bischop uit Dedza vanwege die palmzondag hier de mis doen, dus nu duurde het geen 2,5 uur maar 3 uur. Als we dat geweten hadden!!

Zondagmiddag als klap op de vuurpijl een verschrikkelijk onweer. We dachten dat de wereld verging. Zelfs de Malawianen waren onder de indruk en dat wil wat zeggen. Het was me het weekje wel.

 

Alle jarigen gefeliciteerd en alle zieken van harte beterschap.

Groeten uit een steeds warmer en ook vochtiger wordend Bembeke

Ans en Wil

 

<< Terug naar de site